Na czym polega procedura naprawcza w imporcie?

Import towarów z zagranicy i sprzedaż ich na terenie Polski albo Unii Europejskiej to biznes, który kryje w sobie wiele pułapek. Przede wszystkim przedsiębiorca nie ma pełnej kontroli nad sposobem wykonania i oznaczenia zamawianego przez siebie towaru, jest natomiast w wielu przypadkach odpowiedzialnych za spełnienie określonych warunków dopuszczenia danego produktu do obrotu. Oczywiście o ile taką odpowiedzialność przewiduje umowa z producentem. Co jednak dzieje się, jeżeli okaże się, że importowany towar jest pod jakimś względem niezgodny z normami i zostaje zatrzymany przez organy celne? W takich sytuacjach zastosowanie znajduja procedury naprawcze?

Rodzaje procedur naprawczych

Wyróżnia się dwa rodzaje procedur naprawczych. Pierwszym z nich jest procedura przetwarzania pod kontrolą celną. Polega ona na zawieszeniu obowiązujących na terenie UE środków polityki handlowej w przypadku towarów, które aby mogły być dopuszczone do obrotu na terenie Unii, muszą być w określony sposób przetworzone. W tej procedurze towar przewożony jest na teren UE (poza skład celny), jednak formalnie znajduje się cały czas pod kontrolą celną, aż do wymaganego przetworzenia i uzyskania przez przedsiębiorcę stosowanych pozwoleń. Drugim rodzajem jest procedura składu celnego. Jak sama nazwa wskazuje, miejscem wykonywania procedury naprawczej tego typu jest skład celny, z tym że właściciel towaru może przeprowadzać na towarze tylko określone przepisami prawa celnego zabiegi. Ich celem może być nie tylko doprowadzenie do stanu, w którym towar będzie spełniał niezbędne normy, ale również zwiększenie atrakcyjności dla odbiorcy, jednak bez zmiany rodzaju towaru.

Kiedy stosowane mogą być procedury naprawcze?

Warto wyjaśnić sobie również to, w jakich sytuacjach dopuszczone przepisami Unii Europejskiej procedury naprawcze mogą być w ogóle zastosowane. Przede wszystkim jest to niezgodność oznaczeń towaru ze stanem faktycznym albo brak stosownych oznaczeń. Może tak się zdarzyć, gdy na przykład producent nie umieścił na towarze oznaczeń CE, które są jednoznaczne z deklaracją spełnienia wymagań tak zwanego Nowego Podejścia UE, odnośnie bezpieczeństwa związanego z użytkowaniem towarów dopuszczonych do obrotu na terenie Wspólnoty. Może być to również brak oznaczenia importera albo nawet sprawy tak błahe, jak nieobecność odpowiedniej metki na sprowadzanych z Chin tekstyliach. Procedura naprawcza stosowana jest również, kiedy importowany towar nie posiada odpowiednich certyfikatów, czy wymaganej dokumentacji, na przykłada instrukcji obsługi.

Procedura składu celnego – co warto wiedzieć na ten temat?

Przede wszystkim należy sprecyzować, jakie czynności mogą być wykonywane na towarze znajdującym się w składzie celnym, w czasie trwania procedur naprawczych. W przypadku towaru zatrzymanego z powodów takich jak braki w dokumentacji, czy oznaczeniach, podstawową czynnością jest oczywiście ich uzupełnienie. Oprócz tego importer może wykonywać na towarze wszelkie czynności, które związane są z zachowaniem jego dobrego stanu i właściwości. Może to być na przykład czyszczenie, czy naprawa opakowań, jeżeli uszkodzenia powstały w transporcie. Możliwa jest również rekonstrukcja towaru, jeżeli na potrzeby transportu musiał zostać rozłożony na części. Dozwolone są również wszelkie czynności związane z kontrolą jakości towaru i usuwaniem uszkodzonych sztuk. W niektórych przypadkach możliwa jest również prosta obróbka, przepisy UE pozostawiają pod tym względem najwięcej możliwości importerom owoców. Na liście dopuszczonych czynności znaleźć można też między innymi pakowania, przepakowywanie, czy uzupełniania, mieszania, rozcieńczania i zagęszczania towarów, o ile związane są one z zapewnieniem zgodności z obowiązującymi normami UE.

640 427 Wiadomość